Stefan Brykczyński

Stefan Brykczyński (1847-1934) był pisarzem, technologiem, powstańcem styczniowym i działaczem oświatowym. Kształcił się w Instytucie Szlacheckim w Warszawie, a po usunięciu ze szkoły w 1861 roku przeniósł się do Liceum w Lublinie. Jako uczeń wstąpił do oddziału powstańczego i walczył m.in. pod Turkowicami, Tuczapami i Puławami. Po odniesionych ranach rozpoczął naukę w Kielcach, a następnie ukończył Gimnazjum Lubelskie. Skazany na zesłanie na Sybir, został ułaskawiony za uratowanie życia rosyjskiemu żołnierzowi.

Studiował w Szkole Głównej w Warszawie i Instytucie Technologicznym w Petersburgu. Prowadził działalność oświatową, wygłaszając około stu pogadanek, pracował też jako dyrektor cukrowni na Podolu. Opublikował m.in. broszury „O cholerze” i „O korzyściach z nauki czytania dobrych książek” oraz wspomnienia z powstania styczniowego. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości awansowano go do stopnia podporucznika weterana Wojska Polskiego; otrzymał Krzyż Walecznych i Krzyż Niepodległości z Mieczami. Ostatnie lata spędził w Krakowie, gdzie zmarł 27 maja 1934 roku. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim.

Na podstawie artykułu „Stefan Brykczyński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.