Henryk Wieniawski
Kompozytor, muzyk, nauczyciel muzyki
- Urodzony
- 10 lipca 1835, Lublin
- Zmarł
- 31 marca 1880, Moskwa
- Zawody
- kompozytor, muzyk, nauczyciel muzyki
Henryk Wieniawski (10 lipca 1835, Lublin - 31 marca 1880, Moskwa) był polskim kompozytorem, skrzypkiem i pedagogiem. W Lublinie jego rodzice prowadzili dom, w którym odbywały się koncerty, spotkania literackie i dyskusje. Pierwszą nauczycielką Wieniawskiego była matka. W 1843 roku wyjechał do Paryża, gdzie uczył się gry na skrzypcach w Konserwatorium Paryskim. Ukończył je w wieku 11 lat, uzyskując pierwszą nagrodę i złoty medal, a następnie studiował kompozycję.
W 1850 roku rozpoczął występy koncertowe z bratem Józefem. Koncertował w krajach europejskich, a w latach 1872-1874 także w Stanach Zjednoczonych, gdzie występował z Antonem Rubinsteinem i Pauline Luccą. W 1860 roku został pierwszym skrzypkiem dworu carskiego i solistą Rosyjskiego Towarzystwa Muzycznego, a także uczył gry na skrzypcach. Od 1874 roku pracował w konserwatorium w Brukseli. Tworzył utwory skrzypcowe, w tym dwa koncerty, Legendę i Scherzo-tarantellę. Zmarł w Moskwie, a pochowano go na warszawskich Powązkach.
Na podstawie artykułu „Henryk Wieniawski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.