Stanisław Romański

Stanisław Romański urodził się 7 maja 1832 roku w Lublinie, gdzie zmarł 25 grudnia 1895 roku. Był polskim organmistrzem oraz budowniczym organów i fortepianów. Był synem Macieja Romańskiego, organisty kościoła św. Ducha w Lublinie, i Łucji z domu Wysockiej. Wykształcenie muzyczne zdobywał pod kierunkiem ojca i Franciszka Synka, a następnie terminował w zakładzie lubelskiego organmistrza Wilhelma Weiricha. Początkowo pracował jako nauczyciel muzyki.

W 1851 roku założył w Lublinie zakład budowy organów. W 1882 roku przeniósł go do Krasnegostawu, pięć lat później do Warszawy, a od 1889 roku zakład ponownie działał w Lublinie. Pod koniec życia prowadził go wspólnie z synem Stefanem. W 1855 roku wyremontował organy katedry lubelskiej, uszkodzone przez ulewę, a w 1868 roku rozbudował je do 25 głosów, dodając drugi manuał. Remontował także organy w lubelskim kościele św. Ducha i zainstalował je w kościele Rozesłania św. Apostołów w Chełmie. Zbudował lub rozbudował kilkadziesiąt instrumentów na Lubelszczyźnie, Zamojszczyźnie i Sandomierszczyźnie.

Na podstawie artykułu „Stanisław Romański (organmistrz)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.