Stanisław Mysakowski

Stanisław Mysakowski urodził się 15 września 1896 roku w Wojsławicach, jako syn organisty. Po ukończeniu gimnazjum w Zamościu rozpoczął naukę w Wyższym Seminarium Duchownym w Lublinie. Święcenia kapłańskie przyjął w 1920 roku, a następnie studiował na Wydziale Teologicznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W czasie studiów był kapelanem i spowiednikiem w placówkach religijnych w okolicach Lublina. Po ukończeniu studiów w 1924 roku podjął działalność duszpasterską i charytatywną.

Z Lublinem związany był przez całe życie. Współzakładał Związek Kapłanów Dobrego Pasterza i patronował oddziałowi Stowarzyszenia pod wezwaniem św. Zyty. Kierował schroniskiem dla staruszek, współpracował ze świetlicą dla dzieci ulicy i prowadził pomoc dla osób ubogich. Założył organizację Rycerz Serca Jezusowego, redagował „Echo Parafialne”, uruchomił kino, prowadził kursy samokształceniowe i kolonie dla dzieci z ubogich rodzin. Zorganizował również czytelnię Wiedza i zajmował się duszpasterstwem młodzieży. Aresztowany w listopadzie 1939 roku, był więziony w Sachsenhausen, a następnie w Dachau, gdzie zginął 30 października 1942 roku. Jan Paweł II beatyfikował go w 1999 roku w grupie 108 polskich męczenników.

Na podstawie artykułu „Stanisław Mysakowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.