Stanisław Jasiński

Stanisław Jasiński (7 listopada 1900 - 27 lipca 1984) był pszczelarzem, wykładowcą Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego i żołnierzem 1. Pułku Strzelców Konnych Wojska Polskiego. Urodził się i zmarł w Lublinie, gdzie prowadził działalność związaną z pszczelarstwem. W latach 1923-1925 studiował ogrodnictwo na KUL, a po ukończeniu nauki wykładał w tej placówce. W 1925 roku założył lubelskie Towarzystwo Pszczelnicze, a w 1932 roku został prezesem spółdzielni pszczelarskiej. Wprowadziła ona standaryzację miodu, a sposób podziału zysków określano jako normę Jasińskiego.

Podczas okupacji sprzeciwiał się nałożeniu kontyngentu miodowego na pszczelarzy. Został uwięziony przez Niemców, a po wojnie kierował spółdzielnią do 1949 roku. W tym samym roku aresztowano go i skazano na więzienie; po wyjściu w 1952 roku nie dopuszczano go do stanowisk w organizacjach pszczelarskich. Prowadził własną pasiekę i współpracował z naukowcami nad mleczkiem pszczelim oraz roślinami miododajnymi. W 1975 roku otrzymał srebrny medal za osiągnięcia w pszczelarstwie podczas Międzynarodowego Kongresu Apikultury w Grenoble.

Na podstawie artykułu „Stanisław Jasiński (pszczelarz)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.