Marek Kośmider

Marek Kośmider (17 stycznia 1944 - 13 stycznia 2014) był poetą i nauczycielem. Urodził się w Lublinie, zmarł w Wągrowcu. Ukończył polonistykę na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, pracował jako nauczyciel i instruktor teatralny. W Gnieźnie założył wraz z Wacławem Jamroziakiem grupę „Próby”, którą później reaktywował w Wągrowcu i Poznaniu. Prowadził także grupę „Do-prawdy” w II LO w Poznaniu oraz opiekował się grupą „Wena” w Wągrowcu i korespondencyjnie w więzieniu w Wołowie.

Debiutował pod nazwiskiem w „Almanachu Iskier” w latach 1965-1966 oraz w publikacji grupy „Próby” zatytułowanej „Imiona powinności”. W 1994 roku wydał między innymi tomy „Syn Człowieczy”, „Swój Człowiek” i „Arka Nienarodzonych”; publikował również prozę. Był laureatem ponad 150 konkursów literackich. Od 1997 roku należał do Warszawskiego Oddziału Związku Literatów Polskich. W 2013 roku został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Na podstawie artykułu „Marek Kośmider” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.