Leszek Ceremużyński

Leszek Ceremużyński (1932-2009) był polskim lekarzem, internistą i kardiologiem, profesorem nauk medycznych oraz nauczycielem akademickim. Urodził się w Lublinie, a zmarł w Skarżysku-Kamiennej. Studiował na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Warszawie, który ukończył w 1955 roku. Pracował jako lekarz rejonowy w Warszawie, a następnie został asystentem Zdzisława Askanasa w IV Klinice Chorób Wewnętrznych. Stopień doktora uzyskał w 1965 roku, habilitację w 1970, a tytuł profesora nauk medycznych otrzymał w 1984 roku jako profesor nadzwyczajny i w 1993 jako profesor zwyczajny.

W 1974 roku objął stanowisko ordynatora w Szpitalu Grochowskim, gdzie utworzył placówkę dydaktyczną Akademii Medycznej. Kierował II Kliniką Kardiologii Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego. Był współtwórcą Warszawskiej Akademickiej Szkoły Kardiologii i wypromował 18 doktorów. W latach 1990-1995 pełnił funkcję prezesa Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego, którego później był członkiem honorowym. Należał również do Polskiej Akademii Umiejętności i międzynarodowych towarzystw kardiologicznych. Zmarł wskutek obrażeń odniesionych w wypadku samochodowym i został pochowany na cmentarzu w Pyrach w Warszawie. Pośmiertnie odznaczono go Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski w 2009 roku.

Na podstawie artykułu „Leszek Ceremużyński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.