Karol Iwanicki

Karol Iwanicki był polskim architektem, urodzonym w 1870 roku w Tahańczy. W 1889 ukończył szkołę realną w Kijowie, a pięć lat później Wydział Architektoniczny Politechniki Lwowskiej. Do 1919 roku praktykował w Kijowie, gdzie współpracował przy projekcie Banku Państwowego. W 1917 wydał tam poradnik „Budownictwo wiejskie”.

W 1919 roku zamieszkał w Warszawie, a następnie w Lublinie. Został architektem miejskim, kierował wydziałem architektoniczno-budowlanym Dyrekcji Robót Publicznych Województwa Lubelskiego, a później pełnił funkcję dyrektora robót publicznych województwa. Od 1925 roku pracował w Warszawie i współpracował z Ministerstwem Spraw Zagranicznych. Projektował i wybierał budynki dla polskich placówek dyplomatycznych, między innymi w Ankarze, Berlinie i Dyneburgu. W 1929 roku otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski. W czerwcu 1941 roku został wraz z żoną deportowany na Syberię. Zmarł w Kazachstanie.

Na podstawie artykułu „Karol Iwanicki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.