Józef Motyka

Józef Motyka (1900-1984) był polskim botanikiem, lichenologiem i mykologiem. Urodził się w Kąclowej koło Grybowa, a zmarł w Lublinie, z którym był związany zawodowo. Studiował biologię na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie w 1924 roku ukończył studia, a rok później uzyskał doktorat za rozprawę o porostach Tatr. Badania terenowe prowadził między innymi w Tatrach, Górach Świętokrzyskich i Beskidzie Sądeckim.

W 1929 roku objął stanowisko adiunkta w Ogrodzie Botanicznym we Lwowie, a w 1938 został jego kierownikiem. Po wojnie, od 1945 roku, kierował Katedrą Systematyki i Geografii Roślin Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie; w 1946 otrzymał tytuł profesora. Zainicjował tam gromadzenie zbiorów zielnikowych oraz utworzenie ogrodu botanicznego. Był kierownikiem Pracowni Lichenologii Instytutu Botaniki im. Władysława Szafera i współorganizował lubelski oddział Polskiego Towarzystwa Botanicznego. Opublikował podręczniki, monografie i artykuły naukowe, a także opracował florę porostów. W 1970 roku przeszedł na emeryturę.

Na podstawie artykułu „Józef Motyka” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.