Józef Czechowicz

Józef Czechowicz urodził się 15 marca 1903 roku w Lublinie, gdzie spędził dzieciństwo i działał w życiu literackim. Był polskim poetą, pisarzem i tłumaczem, związanym z awangardą międzywojenną i katastrofizmem. W 1923 roku współtworzył grupę poetycką i czasopismo „Reflektor”, na którego łamach zadebiutował utworem prozatorskim „Opowieść o papierowej koronie”. Jego pierwszy tom poezji, „Kamień”, ukazał się w 1927 roku.

Pracował jako nauczyciel, redaktor czasopism literackich i dziecięcych oraz pracownik działu literackiego Polskiego Radia, dla którego pisał słuchowiska. W latach 30. skupiał wokół siebie poetów zaliczanych do II Awangardy. Wspólnie z Franciszką Arnsztajnową założył Lubelski Związek Literatów. W 1933 roku przeprowadził się do Warszawy, a po wybuchu II wojny światowej wrócił do Lublina. Zginął tam 9 września 1939 roku podczas niemieckiego bombardowania. Wśród jego tomów poetyckich znalazły się także „Ballada z tamtej strony”, „Nic więcej” i „nuta człowiecza”.

Na podstawie artykułu „Józef Czechowicz (poeta)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.