Janusz Tymowski

Janusz Tymowski (1902-1992), inżynier mechanik, urodził się w Lublinie, gdzie ukończył Gimnazjum im. Stefana Batorego. W 1920 roku jako ochotnik służył w 7 pułku ułanów. Dyplom uzyskał na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej w 1926 roku. Od 1927 pracował w przemyśle zbrojeniowym, między innymi w fabrykach w Radomiu i Warszawie oraz w Zakładach Południowych w Nisku. Po wybuchu wojny ponownie osiedlił się z rodziną w Lublinie. Działał w konspiracji, a w Armii Krajowej kierował strukturami związanymi z produkcją wojenną. Podczas powstania warszawskiego uczestniczył w produkcji granatów.

Po powrocie do kraju w 1945 roku zajmował stanowiska kierownicze w przemyśle, między innymi w Zakładach Mechanicznych „Ursus”. W latach 1952-1972 pracował naukowo na Politechnice Warszawskiej, gdzie kierował katedrą technologii budowy maszyn; od 1959 do 1962 był prorektorem uczelni. Kierował także władzami Naczelnej Organizacji Technicznej i Polskim Komitetem IAESTE. Był autorem artykułów, referatów i książek z zakresu technologii budowy maszyn. W 1990 roku otrzymał doktorat honoris causa Politechniki Warszawskiej. Zmarł w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Janusz Tymowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.