Jan Szewczyk
Fenomenolog, filozof, tłumacz
- Urodzony
- 1930, Lublin
- Zmarł
- 1975, Warszawa
- Zawody
- fenomenolog, filozof, tłumacz
Jan Szewczyk był polskim filozofem marksistowskim i fenomenologiem, a także tłumaczem. Urodził się w 1930 roku w Lublinie. Od dwunastego roku życia należał do Szarych Szeregów, a podczas powstania warszawskiego służył jako strzelec w 227 plutonie harcerskim Armii Krajowej na Żoliborzu. Po kapitulacji Warszawy został wywieziony do Niemiec, a po wyzwoleniu przebywał także w Austrii, we Włoszech i Wielkiej Brytanii. Do Polski wrócił w 1953 roku. Pracował jako górnik i metalowiec, po czym podjął studia filozoficzne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po ich ukończeniu w 1962 roku rozpoczął tam pracę naukowo-dydaktyczną.
Doktorat uzyskał w 1966 roku na podstawie rozprawy poświęconej teorii przyczynowości Davida Hume’a, napisanej pod kierunkiem Romana Ingardena. Od 1969 roku pracował w Ośrodku Badania Stosunków Wschód-Zachód w Warszawie. W filozofii łączył marksizm z metodą fenomenologiczną, rozwijając koncepcję filozofii pracy. Opublikował między innymi „Filozofię pracy” i „Dialektykę uprawiania marksizmu”, tłumaczył też prace z filozofii. Zmarł w 1975 roku w Warszawie w wypadku samochodowym.
Na podstawie artykułu „Jan Szewczyk (filozof)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.