Jan Nieszkowski

Jan Nieszkowski urodził się w 1833 roku w Lublinie. Pochodził z rodziny szlacheckiej, a jego ojciec Wilhelm był kapitanem 5. Pułku Piechoty Liniowej Królestwa Kongresowego. Uczył się w gimnazjum w Słucku, a w latach 1853-1858 studiował nauki przyrodnicze i medycynę na Uniwersytecie w Dorpacie. Należał tam do polskiego stowarzyszenia studentów „Ogół”, którego był sekretarzem, oraz do Konwentu Polonia. W 1855 roku otrzymał złoty medal za osiągnięcia naukowe. Po ukończeniu studiów pracował jako lekarz w Brześciu Litewskim i Bobrujsku.

Nieszkowski zajmował się paleontologią. Prowadził poszukiwania skamieniałości w Estonii i na wyspie Ozylii, a w 1857 roku opublikował monografię o sylurskich trylobitach Liwonii i Estonii. Opisał w niej 15 gatunków nowych dla nauki. W pracy doktorskiej poświęcił uwagę wielkorakowi Eurypterus remipes. Był uczestnikiem powstania styczniowego, za co został aresztowany i zesłany do Orenburga. Zmarł tam w 1866 roku na tyfus. Na jego cześć nazwano rodzaj Nieszkowskia.

Na podstawie artykułu „Jan Nieszkowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.