Jan Jaskanis

Jan Kazimierz Jaskanis, polski archeolog, muzealnik i konserwator zabytków archeologicznych, urodził się 19 lipca 1932 roku w Lublinie. Ukończył IV Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza w Warszawie, a następnie studia pierwszego stopnia na Uniwersytecie Warszawskim i magisterskie na Uniwersytecie Poznańskim. Od 1955 roku pracował jako inspektor do spraw zabytków archeologicznych w Urzędzie Wojewódzkim w Białymstoku, a od 1965 roku jako konserwator w tamtejszym Muzeum Okręgowym. W 1974 roku uzyskał doktorat na podstawie pracy o obrządku pogrzebowym zachodnich Bałtów.

W latach 1974-1980 kierował Muzeum Podlaskim w Białymstoku, a w latach 1980-2001 Państwowym Muzeum Archeologicznym w Warszawie. W latach 1974-1981 był prezesem Białostockiego Towarzystwa Naukowego. Jako archeolog zajmował się okresem wpływów rzymskich w północno-wschodniej Polsce, w tym kulturą Jaćwingów oraz kulturami wielbarską i przeworską. Otrzymał między innymi Krzyż Kawalerski i Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski oraz Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. Zmarł 28 listopada 2016 roku.

Na podstawie artykułu „Jan Jaskanis (archeolog)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.