Jan Hempel

Jan Hieronim Hempel, znany także pod pseudonimami „Jan Bezdomny”, „Jan Boży” i „Jan Wiślak”, urodził się 3 maja 1877 roku w Prawdzie. Był filozofem, publicystą, tłumaczem, działaczem ruchu robotniczego i teoretykiem spółdzielczości. Po przerwaniu nauki w gimnazjum ukończył szkołę rzemieślniczą, a później samodzielnie kształcił się w dziedzinie filozofii, historii, literatury i języków obcych. Pracował między innymi w Brazylii, Paryżu i Lublinie, gdzie w 1910 roku redagował „Kurier Lubelski”. W 1912 roku podjął tam działalność polityczną i oświatową oraz współtworzył Lubelską Spółdzielnię Spożywców.

Hempel należał do PPS-Lewicy, PPS i Komunistycznej Partii Polski. Publikował teksty o tematyce społecznej, etycznej, religioznawczej i filozoficznej, a także działał w ruchu spółdzielczym. W 1932 roku wyjechał do Związku Radzieckiego i zamieszkał w Moskwie. Redagował tam polskojęzyczne czasopismo „Kultura Mas” i uczestniczył w tłumaczeniu dzieł Lenina na język polski. Zmarł w Moskwie 2 września 1937 roku. Był ofiarą wielkiego terroru w ZSRR, pośmiertnie go zrehabilitowano.

Na podstawie artykułu „Jan Hempel (filozof)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.