Ignacy Baranowski
Nauczyciel
- Urodzony
- 26 lipca 1833, Lublin
- Zmarł
- 24 lutego 1919, Warszawa
- Zawód
- nauczyciel
Ignacy Baranowski urodził się 26 lipca 1833 roku w Lublinie, w rodzinie adwokackiej. Po ukończeniu lubelskiego gimnazjum studiował medycynę na Uniwersytecie w Dorpacie, gdzie w 1858 roku uzyskał dyplom doktora medycyny. Następnie kształcił się w Berlinie, Wiedniu i Paryżu. Pracował w Warszawie jako lekarz i nauczyciel akademicki. Od 1862 roku był adiunktem Szkoły Głównej Warszawskiej, a w 1871 roku został profesorem nadzwyczajnym Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. W 1885 roku, na żądanie kuratora Aleksandra Apuchtina, przeszedł na emeryturę i opuścił uczelnię.
W 1870 roku założył prywatne seminarium dla nauczycielek, a sześć lat później czasopismo „Ateneum”, którego był współnakładcą. Wspierał działalność Towarzystwa Naukowego Warszawskiego i udostępnił mu pokoje w swoim mieszkaniu na pierwszą siedzibę. Przyczynił się także do utworzenia Muzeum Tatrzańskiego, sanatorium przeciwgruźliczego w Zakopanem i budowy Politechniki Warszawskiej. W 1900 roku otrzymał na Uniwersytecie Jagiellońskim tytuł doktora honoris causa medycyny. Zmarł 24 lutego 1919 roku w Warszawie. Cały księgozbiór przekazał Lublinowi, gdzie w kamienicy, w której się urodził, umieszczono tablicę pamiątkową.
Na podstawie artykułu „Ignacy Baranowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
