Henryk Krzysztofik

Henryk Krzysztofik, urodzony 22 marca 1908 roku w Zachorzowie, był polskim duchownym katolickim i kapucynem. Do zakonu wstąpił w 1927 roku, a po studiach teologicznych w Holandii i Rzymie złożył śluby zakonne i przyjął święcenia kapłańskie. W 1935 roku rozpoczął pracę duszpasterską w Lublinie. Wykładał teologię dogmatyczną, apologetykę i regułę zakonu w seminarium kapucyńskim, a następnie został jego rektorem oraz wikarym klasztoru. Po wyjeździe dotychczasowego przełożonego przejął obowiązki gwardiana domu zakonnego.

W styczniu 1940 roku Niemcy aresztowali kapłanów i kleryków z lubelskiego klasztoru. Krzysztofik został uwięziony na Zamku Lubelskim, a potem przewieziony do obozu w Sachsenhausen, skąd w grudniu 1940 roku trafił do Dachau. W obozie dzielił się jedzeniem ze współbraćmi i zgłaszał się do najcięższych prac. Zmarł z wycieńczenia 2 sierpnia 1942 roku w Dachau. W 1999 roku Jan Paweł II ogłosił go błogosławionym męczennikiem II wojny światowej.

Na podstawie artykułu „Henryk Krzysztofik” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.