Eugeniusz Eibisch
Malarz, wykładowca akademicki
- Urodzony
- 30 grudnia 1896, Lublin
- Zmarł
- 7 marca 1987, Warszawa
- Zawody
- malarz, wykładowca akademicki
Eugeniusz Eibisch był polskim malarzem i pedagogiem, profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie i Krakowie. Urodził się 30 grudnia 1896 roku w Lublinie, gdzie ukończył Gimnazjum Miejskie im. Stanisława Staszica. W 1920 roku ukończył studia artystyczne w krakowskiej ASP, a dwa lata później wyjechał na stypendium do Paryża. Współpracował tam z artystami z École de Paris. Malował portrety, pejzaże i martwe natury. W latach 30. XX wieku i po wojnie reprezentował nurt kolorystyczny.
W 1939 roku wrócił do Polski i osiadł w Krakowie. Pracował jako profesor tamtejszej ASP, a w latach 1945-1950 był rektorem uczelni. W 1950 roku podpisał apel sztokholmski, a od 1962 należał do Ogólnopolskiego Komitetu Pokoju. W 1955 roku otrzymał Nagrodę Państwową I stopnia za twórczość malarską z minionego dziesięciolecia, a w 1960 roku nagrodę Fundacji Solomona R. Guggenheima. Był mężem Franciszki Eibisch i powołał fundację jej imienia, wspierającą promocję młodych malarzy. Zmarł 7 marca 1987 roku w Warszawie.
Na podstawie artykułu „Eugeniusz Eibisch” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.