Dominik Merlini

Dominik Merlini, właściwie Domenico Martino Merlini, był architektem pochodzenia włoskiego. Urodził się 22 lutego 1730 roku w Castello Valsolda nad jeziorem Como. W wieku dwudziestu lat przyjechał do Warszawy, gdzie uczył się u architekta królewskiego Jakuba Fontany. W wieku trzydziestu lat sam został architektem królewskim i pełnił tę funkcję za panowania Augusta III Sasa oraz Stanisława Augusta Poniatowskiego. W 1773 roku objął urząd naczelnego architekta Rzeczypospolitej.

Początkowo Merlini projektował w stylu późnego baroku, a później także w stylu klasycystycznym. Pracował dla króla, a także budował dwory, pałace i kamienice magnackie. Do jego realizacji należą pałac Na Wyspie w Łazienkach Królewskich, Królikarnia oraz przebudowa wnętrz Zamku Królewskiego. Projektował również w Lublinie, między innymi Bramę Grodzką i przebudowę Trybunału Głównego Koronnego. Został desygnowany przez konfederację targowicką do Komisji Skarbowej Koronnej. Zmarł 20 lutego 1797 roku w Warszawie i został pochowany w katakumbach cmentarza Powązkowskiego.

Na podstawie artykułu „Dominik Merlini” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.