Bronisław Gorgol

Bronisław Gorgol, używający pseudonimów „Edmund”, „Karol” i „Sokół”, urodził się 14 października 1885 roku w Lublinie. Był synem cieśli Jana i miał sześcioro rodzeństwa. W wieku dziewięciu lat został aresztowany i skazany na rózgi za rozdawanie ulotek sprzeciwiających się koronacji cara Mikołaja II. Od 1898 roku pracował jako pomocnik murarski, później był praktykantem w fabryce wag Hessa, a w latach 1901-1906 giserem w fabryce maszyn rolniczych Wolskiego.

W 1905 roku wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej, a rok później do jej Organizacji Bojowej. Uczestniczył w akcjach zbrojnych, w tym w akcji pod Bezdanami 26 września 1908 roku. Skazany na zesłanie do guberni wiackiej, uciekł do kraju. Później działał w PPS - Frakcji Rewolucyjnej, Związku Walki Czynnej i Polskiej Organizacji Wojskowej. W 1914 roku został uwolniony z więzienia kieleckiego przez żołnierzy Legionów Polskich, po czym służył w I Brygadzie, osiągając stopień sierżanta. W 1920 roku zgłosił się do wojskowej służby pomocniczej. Zmarł 1 lipca 1925 roku. W 1930 roku pośmiertnie odznaczono go Krzyżem Niepodległości z Mieczami.

Na podstawie artykułu „Bronisław Gorgol” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.