Bogdan Adamczyk

Bogdan Adamczyk urodził się 4 sierpnia 1930 roku w Lublinie, gdzie zmarł 7 października 2011 roku. Był fizykiem i pracownikiem Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej. Studia z fizyki rozpoczął na tej uczelni w 1950 roku, a w 1953 obronił pracę magisterską dotyczącą centrów barwnych w kryształach NaCl. W 1963 uzyskał stopień doktora nauk fizycznych, a w 1971 - doktora habilitowanego. W 1980 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, zaś w 1990 został profesorem zwyczajnym. W latach 1978-1987 kierował Instytutem Fizyki UMCS; wcześniej był jego wicedyrektorem. Na emeryturę przeszedł w 2000 roku.

Specjalizował się w spektrometrii mas i koordynował prace w dziedzinie fizyki w WSK PZL-Świdnik. W 1957 opracował metodę „Echo”, opartą na zjawisku opóźnionego sprzężenia zwrotnego w mówieniu, stosowaną w terapii jąkania. Stworzył także korektor mowy i echo-telefoniczny system korekcji mowy. Prowadził badania w lubelskiej Pracowni Foniatrycznej oraz na koloniach dla dzieci jąkających się. Był członkiem towarzystw naukowych, przewodniczył Polskiemu Towarzystwu Logopedycznemu i redagował rocznik „Logopedia”. Otrzymał między innymi Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski i Medal Komisji Edukacji Narodowej.

Na podstawie artykułu „Bogdan Adamczyk (fizyk)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.