Anicety Renier

Anicety Renier, występujący także pod nazwiskami Renjer, Regnier, Reniger i Renjé, był polskim lekarzem, przyrodnikiem, bibliotekarzem i uczestnikiem powstania listopadowego. Urodził się około 1804 roku, prawdopodobnie w Lublinie, jako syn Feliksa. W 1831 roku ukończył studia medyczne na Uniwersytecie Wileńskim, uzyskując stopień kandydata medycyny i chirurgii. W latach 1832-1842 pracował jako lekarz zdrojowy w Birsztanach i Druskienikach.

W Wilnie prowadził tajną polską bibliotekę, stanowiącą ognisko antycarskiej propagandy. W lutym 1846 roku aresztowano go za działalność polityczną, a sąd wojenny skazał na piętnaście lat ciężkich robót. Został zesłany do Aleksandrowskiego Zawodu pod Irkuckiem; inne źródła wskazują Nerczyńsk. W 1857 roku objęła go amnestia i powrócił do Wilna, gdzie zmarł 24 grudnia 1877 roku. Został pochowany na Cmentarzu na Rossie. Był mężem Reginy z Bennetów. Opublikował między innymi prace o historii litewskiej i wodach mineralnych Druskienik.

Na podstawie artykułu „Anicety Renier” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.