Andrzej Markowski

Andrzej Markowski, używający pseudonimu „Marek Andrzejewski”, urodził się 22 sierpnia 1924 roku w Lublinie, a zmarł 30 października 1986 roku w Warszawie. Był dyrygentem i kompozytorem, synem śpiewaka i aktora Tadeusza Markowskiego oraz młodszym bratem kompozytora i pianisty Jana Markowskiego. W wieku 12 lat grał na organach w lubelskim klasztorze, a w latach 1939-1941 uczył się kompozycji w Szkole Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Lublinie. Podczas okupacji występował w Warszawie, był żołnierzem Armii Krajowej i uczestnikiem powstania warszawskiego.

Kształcił się w Londynie i w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Prowadził zespoły filharmoniczne w Katowicach, Krakowie, Wrocławiu, Warszawie i Łodzi. W latach 1965-1969 kierował Filharmonią Wrocławską. W 1966 roku zainicjował Międzynarodowy Festiwal Oratoryjno-Kantatowy Wratislavia Cantans i został jego pierwszym dyrektorem. Przyczynił się także do powstania kilku innych festiwali muzycznych. Tworzył utwory orkiestrowe, instrumentalne i rozrywkowe oraz muzykę filmową, między innymi do filmów „Popioły” i „Pan Wołodyjowski”. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Andrzej Markowski (muzyk)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.