Alojzy Sroga

Alojzy Sroga (27 lipca 1927 - 12 kwietnia 1980) był oficerem Wojska Polskiego, prozaikiem i publicystą, a także magistrem chemii. Urodził się w Lublinie. Studiował chemię na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym UMCS, a następnie ukończył kursy Ośrodka Dziennikarskiego w Warszawie. W okresie okupacji służył w Armii Krajowej, a w latach 1944-1946 w Ludowym Wojsku Polskim. Jako zastępca dowódcy kompanii odpowiadał za sprawy polityczno-wychowawcze; brał udział w bitwie o Kołobrzeg. Debiutował pisarsko w 1944 roku na łamach czasopisma „Na zachód”.

Od 1951 roku mieszkał w Warszawie, gdzie pracował najpierw w prasie, a później w Polskim Radiu. Od 1960 roku był zastępcą redaktora naczelnego III Programu. Wśród jego książek znalazły się „Chłopcy spod Lenino”, „Moje pokolenie”, „Początek drogi Lenino” i „Na drodze stał Kołobrzeg”. Otrzymał nagrody Ministra Obrony Narodowej za tom „Święci” oraz książkę „Początek drogi Lenino”, a w 1966 roku został honorowym obywatelem Czaplinka. Zmarł w Warszawie i został pochowany na Powązkach Wojskowych. W 1985 roku liceum wojskowe w Lublinie otrzymało jego imię.

Na podstawie artykułu „Alojzy Sroga” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.